Í upphafi var konan

Reisa

2011-02-25T16:50:00.034Z

Í vetrarfríi lögðum við Kjartan upp í mikla reisu. Tilgangurinn var að komast frá Lille til Árósa að hitta nýju frænku mína hana Eyju og foreldra hennar. Leiðin frá Lille til Árósa er hreint ekki bein og greið og eftir miklar og djúpar ferðapælingar var loks ákveðið að fara þangað með lest. Þegar upp var staðið varð þessi ferð að mikilli reisu í gegnum 5 lönd með lest, rútu, flugi, bílferð og bát. Lögðum upp eldsnemma frá Lille á fimmtudegi til að ná lest til Tournai í Belgíu og þaðan til Brussel og þaðan til Kölnar í Þýskalandi.

Hluti farmiða ferðarinnar og reisubókin...
Belgíska lestin sem bar okkur til Þýskalands var bleik, sem var ekki leiðinlegt.

Í Köln er guðdómleg dómkirkja, og það merkilegasta að sjá í þeirri borg.

Undurfagrir mósaíkgluggar í kirkjunni og ekki hægt að skoða hana á betri degi því sólin skein í gegnum þá. Eiginlega ekki skrítið að fólk hafi trúað í blindni á guðdóminn á miðöldum þegar það gekk inn í svona brjálæðislegar byggingar...

Sigruðumst á lofthræðslu og klifum upp í hæsta tind kirkjunnar.

Þangað hafði þessi komið á undan okkur.

Dómkirkjan lítur mest út einsog fjall frá þessu sjónarhorni (þarna lá ég reyndar nánast á götunni og faðmaði jörðina eftir að hafa verið þarna uppi í háloftunum).

Þýskur bjór til að skola niður lofthræðslutilfinningunni þegar við komumst aftur niður á jörðina.

Restin af Köln er soldið svona...

Þessir þó góðir...

Kvöld í Köln og Rínarfljót.

Eldsnemma morguns í Köln tók ég heimapróf um leiðinlega þýska heimspekinga, viðeigandi. Þegar því lauk hlupum við út á lestarstöð þar sem næsti áfangi ferðarinnar hófst - lestarferð yfir þvert og endilangt Þýskaland. Frá Köln fórum við til Münster og þaðan til Osnabrück og þaðan til Bremen og þaðan til Hamburg og þaðan til Flensburg og þaðan yfir í danska lest til Fredricia og þaðan til Árósa, þangað sem við komum á föstudagskvöldi og á móti okkur tók hin yndislega Eyja.

Spókuðum okkur um í Árósum með Gumma, Kötu og Eyju,

sáum dómkirkjuna þar í borg
og þennan hérna danska,
fórum á kaffihús með fallegum bollum sem mér fannst ákaflega Kristínar Lilju-legir,

dáðumst að Eyjunni

og borðuðum góðan mat sem þeir Gummi og Kjartan göldruðu fram.

Smökkuðum örbylgjuköku sem Gummi bakaði með hjálp ipad, örbylgjuofns og skeiðklukku.

Kakan tilbúin.

Í Árósum hittum við líka Arngrím Vídalín útá götu og drukkum með honum danskan fadöl (ég reyndar þekkti varla þann skeggjaða mann sem vék sér að mér þarna á götunni og ruglaði honum andartak við skógarhöggsmann, en af honum náði ég engri mynd), spókuðum okkur í fallegum skandinövskum búðum sem bjóða uppá fegurri klæðnað en franskar búðir og höfðum það gott. Dásemd að vera í Danmörku! Frá Árósum lá svo leið í rútu til Billund og flugvél til London, til að komast aftur heim til Lille. Þar sem við gátum fengið far frá London til Lille daginn eftir ákváðum við að eyða smá tíma þar.

Komin til London.

Eignaðist þennan, sem kallast Beat-hoven, sem og mína fyrstu saumavél í London. Í baksýn er annar ferðafélagi, Greifinn af Monte Cristo, sem stytti stundirnar á ferðalögunum. Frábærir.

Nýr vinur.

Sjálfsmynd í Hyde Park.

Eftir skemmtiferð í London héldum við á fund þeirra Ludo og Francois, Frakka sem við fundum á franskri carpool síðu og voru á leið til Lille. Þeir voru ákaflega huggulegir, og annar þeirra lögga svo við vorum í góðum höndum þrátt fyrir að þeir brunuðu mjög svo hratt í gegnum rigningu og þoku. Leiðin lá til Dover, upp í enska ferju og toppaðist þar með fjöldi ferðamáta í þessari reisu, komum að landi í Calais, þaðan keyrðum við heim til Ludo í Houterkirk og Francois skutlaði okkur svo heim til Lille. Frábær ferð - og það sem stendur algjörlega uppúr var að kynnast litlu yndislegu frænku minni...

Mínir puttar og Eyju puttar.

Undanfarið

2010-12-08T20:33:00.014Z

Um daginn var ég á leið í skólann snemma morguns, með gott kaffi, nýbakað krossant, meira að segja dagblað undir handleggnum - að lifa frönsku klisjunni í botn... Fyrir utan að allt um kring var snjór og ég klædd í fleiri lög en á góðum vetrardegi á Íslandi. Það er kominn vetur í Lille, og orðið afar jólalegt. Jólaskreytingarnar eru kannski dulítið yfirdrifnar, en það kemur ekki að sök.

Parísarhjól og jólatré á Stóratorginu í Lille

Undanfarið hefur verið afar gaman. Ég skrapp til Parísar í kosningareisu og átti þar afar góðan dag í fallegu veðri. Þar sá ég meðal annars frábæra viðhorfsbreytinga ljósmyndasýningu í Petit Palais sem ég mæli með við alla sem eiga leið um París fyrir 27. febrúar 2011, sjá hér. Svo fór ég og keypti mér gæru, viðhorfsbreytingin ekki meiri en það. En hún hélt á mér hita í komandi ævintýrum.

Sólskin í París

Kristín Lilja kom og heimsótti mig til Lille og það var óskaplega gaman hjá okkur. Hennar ferðasaga er svo skemmtileg að ég má til með að benda á hana hér.

Hér er Kristín á jólamarkaðinum í Lille með jólasveininum.

Við Kristín stunduðum svokallaðar skiptiheimsóknir, því fór ég til Stokkhólms að heimsækja hana helgina eftir. Ég, einsog hún helgina áður, fór afar mikla krókaleið til að komast þangað. Með rútu um nótt frá Lille til Brussel, með lest eldsnemma morguns frá Brussel til Charleroi, með strætó frá Charleroi til flugvallar, með flugi til Skavsta í Svíþjóð, með rútu til Stokkhólms... En þetta langa ferðalag var vel þess virði því það var frábært í Stokkhólmi! Ég er gjörsamlega fallin fyrir þessari fögru borg eftir þessa stuttu dvöl mína þar.

Mikill sannleikur sem fannst í indælli prjónabúð í Gamla Stan.

Heimsóttum drottningahöllina í Drottningholm þar sem haldinn var einstakur jólamarkaður helgina sem ég stoppaði í Stokkhólmi. Þau hafa greinilega búist við mér.

Frostrósir.

Myndaþema þessarar ferðar voru hoppumyndir. Hér erum við Kristín á einni þeirri best heppnuðu.

Jólin eru að koma og það styttist í Íslandsför! En fyrst eru próf - í næstu viku próf. Frakkarnir smella öllum prófunum á eina viku í stað þess að gefa nemendum sínum upplestrarfrí. En illu er best af lokið býst ég við. Tveir dagar eftir af skólanum og í dag fór ég í síðasta tímann til ógurlega kennarans sem kennir mér Jules Verne. Í upphafi annarinnar var hópurinn stór, í dag vorum við átta eftir, hinir flúnir á brott. Af þessum átta hafði kennaranum tekist að græta að minnsta kosti 40% okkar, já ég segi okkar því ég gekk einu sinni hálf skælandi út úr tíma hjá henni. En við viðkvæmu námsstúlkurnar (strákarnir hættu allir fyrir löngu) megum víst heita góðar að hafa klárað þetta. Ég segi stórum áfanga lokið, þrátt fyrir að prófið sé eftir í næstu viku. Mesta raunin var enda að sitja kaldsveittar undir ógnarvaldi hennar, með blekpenna í skjálfandi höndum, og berjast við að setja saman rökrétta texta án þess að brotna saman. Já fyrst ég gat þetta - þá get ég ýmislegt!

In Bruges

2010-10-25T22:15:00.012Z

Ég fór til Bruges á laugardaginn. Bruges er ævintýraleg og ægifögur borg.

Sigling um kanalinn

Beffroinn, þar uppi var maður sem spilaði lög á bjöllurnar

Belgískur bjór frá Bruges

Í Bruges er hægt að ferðast um í hestvögnum

Í Vorrarfrúar kirkjunni var að finna styttu eftir Michelangelo

Mæli líka með bíómyndinni!

Íslenskukennarinn

2010-10-03T11:08:00.006Z

Sem eini Íslendingurinn (svo ég viti af) hér í Lille er ég löngu farin að hlusta og horfa útundanmér eftir íslensku og Íslendingum. Íslenskar bækur í franskri þýðingu fá mig til að reka upp stór augu og finnast ég aðeins nær heimahögunum, hvern hefði nú grunað að Monsieur Laxness væri frægur í öðrum löndum! Gourmets Scandinaves, matvörubúð sem mig grunar að selji helst sænskar vörur, IKEA og jafnvel Spécialités Anglaises (búð sem selur Maryland og haframjöl sem ég finn ekki annars staðar) vekja meira að segja þessi sömu áhrif. Þetta er þrá í eitthvað kunnuglegt held ég (og ég sem valdi Lille því hingað koma Íslendingar víst ekki; ég vissi alveg hvað ég var að fara útí!) En þetta er líklega mannseðlið, líkur sækir líkan heim!

Þess vegna varð ég vitaskuld fyr og flamme þegar ég uppgötvaði að í Université Charles de Gaulle þar sem ég stunda nám að nafninu til, er kennd íslenska! Ég gerði nokkrar tilraunir til að ná í kennarann á skrifstofunni hans, en kom alltaf að luktum dyrum. Langaði að kynna mig og kynnast honum og mögulega komast þannig í samband við Frakka sem vildu læra íslensku, sem gætu svo hjálpað mér að tala frönsku – svo allir myndu græða. Komst skrefi nær Íslenskukennararnum í síðustu viku, þegar ég ákvað að mæta bara fyrir íslenskutímann og tala við kennarann. Ég var því miður of sein og kom að luktum dyrum. Mig langaði að fara inn, en fannst of asnalegt að koma seint í tíma sem ég ætlaði í raun ekki að taka, þó ég byggist kannski við húrrahrópum:

“Ert þú hér fyrir íslenskutímann?”

“Já nei, sko ég er nefnilega íslensk!”

Þó þetta væru viðbrögðin sem ég hefði vonast eftir:

“Vá en æðislegt, ertu í alvöru Íslendingur? Er Laxnes afi þinn, Björk frænska þinn og Jónsi bróðir þinn? Og misstirðu kannski heimili þitt í eldgosinu? Er Geysir í garðinum þínum? Vá þú ert ótrúlega merkileg!”

þá þótti mér líklegra að þetta færi einhvern veginn svona:

“Nú hvað ertu þá að gera í byrjendatímanum?”

Ég var því eiginlega farin að gefa þessi íslensku tengsl upp á bátinn, þegar einn daginn ég ákvað að skrá mig í kúrs í sænsku. Furðulegt að læra sænsku á frönsku, þar sem bæði tungumálin blandast saman í höfðinu á mér og ég tala ekki bara blandinavísku heldur franskinavísku, en ég á víst að taka erlent mál sem hluta af kúrsi í málvísindum og dídaktík (ef ég nú bara vissi hvað það væri...) En í sænskukúrsinum hitti ég krakka sem eru að læra íslensku, sem sögðu að ég yrði að koma í íslenskutímann, kennarinn myndi taka því fagnandi. Þau sænskulærandi buðu mér líka að koma í Club Scandinave, sem ég og gerði, og hitti þar heilmikið af Frökkum og Svíum sem höfðu mikinn áhuga á Íslandi, enn meiri áhuga á Svíþjóð og þetta var agalega skemmtilegt. Mér skilst meira að segja að ég sé ekki eini Íslendingurinn hérna, ég hef heyrt orðróm um einhverja íslenska stelpu sem á víst að vera í Lille en ég veit ekki meir...

Á föstudaginn fór ég svo í Íslenskutímann, þar sem mér var eiginlega tekið einsog ég væri drottningin af Íslandi. Viðbrögðin sem ég hafði vonast eftir auðvitað, en ekki þorað að búast við! Þar var herra Patrick Guelpa að kenna nemendunum um Landafundi, Guðríði Þorbjarnardóttur og Auðunar þátt Vesfirska. Hann útskýrði hvernig öll orð fallbeygjast og sagnbeygjast og ég veit ekki hvað, og svona niðurnjörfað á franskri skólastofutöflu sá ég hvað íslenska er ótrúlega flókið tungumál fyrir útlendinga, fátt má finna í orðabók því orðið í textanum er yfirleitt allaf annað og allt öðruvísi en uppflettiorðið (dæmi þá, höfðuð, jörðum) og ég dáðist að þessum manni sem talaði íslensku reiprennandi og málfræðilega betur en ég. Hann fékk mig til að lesa úr íslenska textanum og spurði hvort ég kæmi nú ekki aftur, svo mér sýnist ég vera að fara að sitja íslenskutíma í Lille! Í íslenskutímanum var svo strákur, sem talaði smávegis í íslensku, og spurði hvort ég þekkti Atla nokkurn Antonsson sem var með mér í bókmenntafræði, því hann væri vinur hans frá Þýskalandi. Ég gat ekki annað en gapt yfir agnarlitlum heiminum. Þarna var ég, í skólastofu uppá 5. hæð í lítilli borg í Norður Frakklandi, eini Íslendingurinn sem ég hafði hitt í mánuð var ég sjálf, og strákurinn sem sat fyrir framan mig var vinur Íslendings sem ég þekkti... Ok þetta er kannski engin svakaleg tilviljun miðað við stærð landsins okkar og þá staðreynd að ég var í íslenskutíma, svo það var gefið að þar væru að minnsta kosti íslenskuaðdáendur... en mér fannst þetta engu að síður helt utruligt!

Annars gengur lífið ágætlega í Lille. Ég fann bæði garnbúð og prjónaklúbb, svo nú get ég prjónað og það í kompaníi indælla franskra kvenna sem hittast eini sinni í viku á veitingastað í litlum bæ í útjaðri Lille, einhvers konar Garðabæ ímynda ég mér, þar sem allt kvöldið er tekið undir prjónaskap, spjall, dinner og meiri prjónaskap. Það eru tvær vikur liðnar af skólanum og ég er loks búin að ákveða hvaða kúrsa ég ætla að taka, er í bókmenntakúrsum, málvísindakúrsum, sögu tungumálsins, sænsku, Picardmállýskukúrs (þ.e. Chi’ti mállýskan sem er töluð af sumum hér í norðri) og Sirkuslistakúrs. Og svo auðvitað íslenskukúrs. Flestir kennarar eru afar sympatískir í garð Erasmus nema og taka tillit til þess að við skiljum ekki allt og þurfum því ekki að standast sömu kröfur og frönsku nemendurnir. Einn kennarinn minn er þó ansi hörð, og líður sko ekkert slugs eða skilningsleysi! Tímarnir sem hún kennir eru afar áhugaverðir, og ég held að ef viðkvæmt stolt mitt þoli gagnrýnina frá henni muni ég enda á að læra heilmikið hjá henni.

Næstu helgi fer ég með hinni undraverðu Eurostar sem þeytist yfir lönd og undir höf til London að hitta elsku Kjartan minn og get varla beðið. Hann ætlar svo að koma með mér til Lille og þá munum við fara í túristaferðir um borgina, enda ýmislegt enn að uppgötva!

A plus!

Bienvenue chez les Ch'tis

2010-09-20T15:49:00.005Z

Eftir 2 vikur af spóki í Lille byrjaði skólinn loks í dag. Enn er nokkuð á reiki hvaða kúrsa ég mun taka, enda þarf ýmislegt að smella saman. Fyrst er auðvitað að finna sér kúrsa í 300 bls kennsluskránni eftir áhuga, smekk og samræmi við íslenska skólann. Svo þarf að leita uppi stundatöflur, en það hefur eiginlega verið mesta þrekvirkið enda skólinn stór og erfitt að rata um hann og stundatöflur hengdar upp eftir hentisemi. Fann til dæmis stundatöflur þriðja árs fyrir helgi en stundatöflur annars árs ekki fyrr en í morgun. Sem Erasmus nemi vel ég einmitt kúrsa af hinum ýmsu árum og úr hinum ýmsu áttum, bókmenntum, málvísindum og sögu, og þá kemur að næsta þrekvirki, að púsla öllu heila klabbinu saman. Í dag voru þrír tímar sem mig langar að fara í, allir kenndir á sama tíma. Ég valdi þann áhugaverðasta, Franskar skáldkonur. Mér lýst vel á kennarann, eða kennslukonuna, spurning hvað hún vill láta kalla sig en í tímanum ræddi hún mikið um hvað kalla skyldu kvenkyns rithöfunda - halda í hið feðraveldislega karlkynsorð auteur, eða nota autrice, auteuse, autoresse, écrivaine eða auteure (sem reyndar er borið fram alveg eins og karlkynsorðið)... Þetta er auðvitað allt spurning um kynsjaskiptan aðskilnað í tungumálinu eður ei... Annar kúrs sem ég prófaði í dag var einhvers konar saga Frakklands. Fór á tvo fyrirlestra í röð hjá sama kennara, annar var fyrir 2 ár og hinn fyrir 3 ár. Báðir litu vel út en vandræðalega þá hálf dottaði ég á þeim báðum. Ég kenni andrúmsloftinu um, enda kennarinn skemmtilegur. Nú eða skilningsleysi mínu.

Flóknasta við þessa blessuðu kúrsaleit er að flestir kúrsar sem ég tek (sem munu verða svona 5) eru samansettir af einum CM eða fyrirlestri og einu til tveimur TD sem eru minni hópar. Í dag prófaði ég sem sagt einn þriðja af báðum sögukúrsunum og einn þriðja af bókmenntakúrsinum. Þetta kúrsaval verður líklegast stærsti höfuðverkur vikunnar.

Skriffinnskan hér er yndisleg að vanda, en mér finnst hún reyndar mun minni hér en hún var í Montpellier. Það hefur ef til vill eitthvað með það að gera að þá skildi ég ekki bofs en nú skil ég þó flest. Ég ákvað að opna bankareikning í póstbankanum og það tókst eftir þrjú rendez-vous við Madame Blondel í póstbankanum. En það kom ekki að sök því fólkið þar var svo indælt og minnti mig á indæla fólkið á pósthúsinu í Bienvenue chez les Ch’tis. Á hverju rendez-vous-i þurfti ég auðvitað að segja til nafns og var beðin um að endurtaka nafnið mitt nokkrum sinnum, svona juste pour rire – bara til gamans. Aumingja Madame Blondel þurfti að ljósrita alla mína pappíra tvisvar (alltaf að ljósrita) og skrifa Hreiðarsdóttir, Hjördís Alda aftur og aftur því hún átti í tæknilegum örðugleikum meðan á þessu stóð. Ég dauðvorkenndi henni að þurfa að skrifa mitt óskiljanlega nafn og var komin á fremsta hlunn með að taka við af henni en hún vorkenndi mér svo fyrir að þurfa að bíða að ég fékk einhver mánaðargjöld af Cartebleu-inu mínu gefins.

Að öðru er allt gott að frétta, Lille er skemmtileg, svoldið köld en veðrið breytist oft og hratt eins og heima á Íslandi. Hef hitt einstaka Frakka, eitthvað af öðrum Erasmus nemum og þar á meðal þrjár afar skemmtilegar finnskar dömur. Finnar og Íslendingar eru líkari en ég hélt! Um daginn dansaði ég svo Bollywood dans sem var skemmtilega skrítið, og svo hef ég verið svolítið í því að rannsaka bari og pöbba í miðbænum með þeim finnsku.

Lífið á stúdentagarðinum venst ágætlega fyrir fordekraða íslenska konu, ísköld sturtan getur tekið á þreyttar taugar en hún hlýnar þó yfirleitt að lokum (m.ö.o. þá verður hún sjóðandi bullandi heit um leið og hún hættir að vera köld, hefur ekki líkaminn voðalega gott af svona snöggum hitabreytingum?)

Áðan fór ég og fjárfesti í Eurostarmiðum til London þangað sem ég ætla í október með mínum heittelskaða. Hef því margt að gleðjast yfir! Elska að Lille er svona miðsvæðis. Beini þessum tilmælum til þeirra sem langar að heimsækja mig, þetta er örstutt frá París, Brussel, London, allt áfangastaðir íslenskra flugfélaga! Fyrir fólk utan Íslands er Charleroi/Brussel flugvöllur skammt héðan og þangað flýgur Ryanair víða að fyrir nánast skid og ingengting!

Læt hér nokkrar myndir fylgja með til freistingar:

Farin að grúska í kennsluskránni!

10 myndir fyrir mömmu

2010-09-12T19:01:00.013Z

Hef oft fyllst leiða á sunnudögum í Frakklandi þegar allt er lokað og fáir á ferli. Mér til ánægju var þessi sunnudagur ekki þannig! Kannski af því það var ljómandi gott veður, og kannski eru Lille-búar bara sérstaklega sunnudagsglatt fólk. Byrjaði sunnudaginn minn á að hlaupi og uppgötvaði þannig nýjar hliðar borgarinnar, hafði fundið leiðina út á korti áður til að rata örugglega heim og hljóp meðal annars í gegnum tvo æðislega almenningsgarða, eftir umferðargötum og svo í gegnum miðbæinn. Það voru eiginlega smá mistök, enda kannski ekkert agalega gaman að spóka sig í miðbænum á hlaupagallanum! En engu að síðar frískandi. Fór svo í skoðunarferð um bæinn til að ná betur áttum og upplifa borgina, hafði það markmið, fyrir tilstilli móðurinnar, að taka 10 myndir með afrakstri dagsins og er það hluti af sáluhjálpinni sem ég stunda til að aðlagast nýjum aðstæðum.

Fyrsti áfangastaður var Gare Saint Sauveur, sem er gömul lestarstöð sem hefur verið breytt í einhvers konar safn. Þar var um helgina tískuhátíð þar sem hönnuðir sýndu afrakstur sinn og hinar ýmsu vinnustofur voru í boði fyrir gesti og gangandi.Ég stóðst ekki freistinguna og fór að föndra og bjó til þessa forláta slaufu sem er ýmist næla eða hárkraut,

og þetta verðandi hárband eða hálsmen sem ég á eftir að laga aðeins til.

Eftir föndrið hófst ganga niður í miðbæinn á Place du Theatre þar sem var að finna þetta fallega Óperuhús

og skemmtilegan bókamarkað þar sem ég fann bók eftir Einar Kárason. Íslandstengingin gladdi auðvitað mitt Íslands/Íslendingssaknandi hjarta og fannst mér þetta því verðugt myndefni. Ég nenni þó ekki að lesa Einar Kárason á frönsku og keypti í staðinn enskan chick-litteratúr í franskri þýðingu, ágætis afþreying og frönskuæfing um leið.

Næsta torg við Place du Theatre er Grand Place sem sjá má hér að neðan. Þar fékk ég besta kaffibollan sem ég hef fengið síðan ég kom til Lille (farir mínar ekki alveg sléttar í kaffimálum hérna), skammast mín eiginlega fyrir að viðurkenna það en kaffið fékkst á McDo...

Í Vieux Lille - gamla bænum, voru fáir á ferli enda flest lokað og klukkan orðin margt. Sá þar þennan sæta Ch'ti gaur

ein-stakan vegg

og spennandi bókabúð sem ég ætla að finna síðar á opnunartíma. Fannst þetta skemmtilegt myndefni.

Síðasta myndin af þessum 10 er svo þessi stórglæsilegi ljósastaur sem er fyrir framan Óperuna.

Þangað til næst!

La ville de Lille

2010-09-09T23:08:00.007Z

Ferðasögur eru alltaf skemmtileg leið fyrir ferðalanginn að muna það sem á daga hans drífur og rifja svo upp löngu síðar. Það er kannski ekkert skemmtilegt fyrir alla að lesa – rétt eins og barnalandssíður eru ekkert skemmtilegar að skoða nema maður þekki til ungans – en kannski er skemmtilegt fyrir fólkið mitt að heyra sögur. Ætla ég því að byrja svona ég-er-í-útlöndum-og-hér-eru-ævintýri-mín-blogg, ég held líka að í því sé falin viss sjálfshjálp til að komast af á eigin spýtur í útlöndum. Bloggurinn minn góði hefur hýst ýmis konar sögur, til dæmis ferðasögur um Frakkland í den og jafnvel enn lengra. Nú er ég komin aftur til Frakklands, í þetta sinn í nyrsta oddinn (svo norðarlega að í dag sá ég strætó innanbæjar með endastöðina Belgique).

Ég held að heimþráarþröskuldurinn sé mun lægri þegar maður er aleinn og þekkir engan og hefur skilið ástina sína eftir heima. Allavega er ég búin að fara allan skalann í einmanaleika og heimþrá. Í dag, sem tæknilega er bara 4. dagur að heiman og sá 3. í Lille, fór ég í IKEA og fannst ég vera komin heim. Ótrúlegt að IKEA-graflaxssósa og IKEA-glös vekji með manni heimþráarnostalgíu, og ég sem hef rétt svo stigið litlu tá á sænska grund. En ég er líka glöð að vera komin hingað til að láta ákveðna drauma rætast.

Ferðalagið byrjaði í Brussel þar sem ég var í uþb 15 klst og þar af svona 14 inná hótelherbergi. Lærði það eitt að Brusselbúar virðast góðir í flokkun rusls:

Ef til vill fer ég þó aftur til Brussel og kynnist henni betur, enda bara í hálftíma fjarlægð frá Lille. Hér bý ég á stúdentagarði í svefnherbergi með ískáp og eldavélarhellu oná. Þegar ég kom í herbergið var það afar óhreint, rúmdýnan aðeins svampur og allt fremur óspennandi. Fyrsta verk var auðvitað að skúra, skrúbba og bóna (þegar ég fann loks súpermarkað þ.e.a.s., ótrúlegt hvað einföldustu hlutir geta orðið manni flóknir á splunkunýjum stað). Eftir Carrefour- og Ikeaferðir er herbergið eiginlega orðin afar hugguleg vistarvera verð ég að segja.

fyrir

eftir

Í dag lagist ég í skoðunarleiðangur um borgina. Fór upp í beffroi við ráðhúsið sem er rúmlega 100 metra hár turn með útsýni yfir allan bæinn. Mér skylst að sjónvarpssendingar frá þessum turni hafi gert fyrstu Júróvísjonútsendinguna mögulega! Í ráðhúsinu ku svo vera salur með verkum Erró, sem ég gerði mikla leit að en fann ekki. Það verður mission til síðari tíma.

Hinn reisulegi Beffroi

Borgin er afar falleg og mér til mikillar gleði er hér að finna H&M, uppáhaldsbúðina vissulega. Gat þó haldið aftur af miklum kaupum, fékk mér bara forláta regnhlíf sem virðist vera talsverð þörf fyrir á þessum slóðum. Hér virðist vera hið síbreytilega verður í íslenskum anda, það skiptist á með skin og skúrum, einsog hjá mér sjálfri.

Lille lofar mjög góðu, og skólinn líka. Hann byrjar reyndar ekki alveg strax, nú tekur við val á kúrsum og ég er jafnvel að hugsa um að taka kúrs í kórstjórn.

Sjálfsmynd á torgi í rigningu rétt áður en ég rammvilltist. Kúlan á enninu er ekki risabóla heldur moskítóbit. Þær elska mig.

Þar sem nú er komin nótt í Lille sendi ég bisous þangað til næst!

Af(bygging?) BA verkefni(s?)

2010-05-04T22:48:00.002Z

Eftir ítarlega greiningu á formúlum og fantasíum sem eiga að gera grein fyrir vinsældum ástarsagna, hef ég komist að því að í raun hafa þær ekki svo mikið með vinsældir Pride and Prejudice að gera, heldur sú staðreynd að Colin Firth spókar sig um í blautri skyrtu í sjónvarpsaðlögun af sögunni.

Ef Rochester hefði líka stungið sér til sunds væri ég komin með niðurstöðukaflann.

Fyrir þá sem fíluðu skyrtuna þá er hér áhugaverðir linkar sem ég fann þegar ég leitaði að myndum af blautu skyrtunni hér og hér.

Ritstífla

2010-05-03T12:48:00.002Z

Ég ætlaði að skrifa blogg um ritstíflu, en ég get það ekki. Ég er með ritstíflu.

Ástarsögur

2010-04-10T15:41:00.003Z

Ég hef verið með þessi á heilanum síðan ég var 10 ára.

Hef aldrei fundið leyniskáp á baðherberginu mínu inn í heim Jane Austen einsog daman í skrumskrælingunni sem ég horfði á um páskana, Lost in Austen, enda ekki alveg jafn slæm og hún. En ég hef lesið og lesið, horft og horft, og alltaf beðið jafn spennt eftir endanum til að vita hvort þau nái saman. Svo kom Jane Eyre og ég fann annað par til að lesa um og bíða og vona eftir að þau næðu saman.

Þessi tvö eru kannski jafn glæsileg og Colin Firth og Jennifer Ehle, enda tískan í tímum Bronte ekki alveg eins sæt og tískan á tímum Austen. En þau eru samt alveg jafn heit... Auðvitað valdi ég svo þessa ástarfugla sem ég þekki svo vel til að skrifa um í BA ritgerð, reynandi að svara þeirri spurningu af hverju ég les um þau aftur og aftur, útskýra þetta undarlega aðdráttarafl þessara ástarsagna. Og þá kom ritstíflan. Ég veit það ekki, þau eiga bara að vera saman, þarna er að finna ástarsambönd sem munu ekki enda illa, enda löngu búið að festa þau niður á blað. Ég vona bara að töfrarnir hverfi ekki með því að rýna í formúluna og komast til botns í þessu máli.

Svo fallegar peysur

2010-03-26T16:42:00.002Z

Ég er forfallinn lopapeysuaðdáandi, lopapeysuperri er eiginlega rétta orðið enda stari ég óspart á fólk í fallegum lopapeysum, til að sjá hvernig landið liggur fyrir næstu peysu. Ljósmyndarinn Rebekka Guðleifsdóttir gerir svo fallegar lopapeysur (sjá hér) að ég á bara eiginlega engin lýsingarorð til fyrir þær. Enda þegar ég sá hana tilsýndar um daginn, í lopapeysu, þá starði ég lengi. Peysurnar hennar eru eitthvað svo léttar og nettar, litirnir svo réttir og sniðin svo fín. Og peysumyndirnar hennar konfekt fyrir lopaelskandi augað mitt.

Hatturinn

2010-03-10T12:55:00.003Z

Ég fylgdi stúlkunni heim, og hún bjó bak-
dyramegin. Annað meira eða merkilegra var
það nú ekki.
Verið þér sælir, og þakka yður kærlega
fyrir fylgdina, sagði hún.
Sælar, sagði ég.
Hatturinn yðar!
Hann hefur gott af því, sagði ég, og hélt
áfram að kveðja stúlkuna.

(Jón Thoroddsen)

Sokkin í ástarsögurnar, mest erlendar, en finnst við hæfi að íslenskir ástarsögumolar fái að fljóta með. Á bókamarkaðnum í Perlunni eignaðist ég loks hina yndislegu bók "Flugur" eftir Jón Thoroddesn yngri, og langaði að leyfa þessum fallegu orðum hans að fljóta hingað.

Nokkrir hlutir sem gaman væri að eiga

2010-02-26T15:19:00.010Z

Þessa fallegu skó sem heita Pela Wedges frá Dolce Vita...

eða jafnvel svona brjálæðislega bleika...

Stóra og síða peysu, eins og þessa sem heitir Kirstina Cardigan og er úr Monki. Ég á mjög svipaða bleika úr Monki sem mér finnst flottari en þessi, en hún er svo yndisleg að mig langar í aðra... Svo minnir þessi á ákveðna "pabbapeysu" sem var til heima þegar ég var lítil, sú var stór, víð og sniðlaus og svo dásamlega kósý.

Buxur með svona blómamunstri. Þessar eru úr HM, ég veit ekki alveg með sniðið en munstrið er frábært!

Mig langar svo að nota oftar pils. Pils eru svo yndislegur klæðnaður. Ég hef ekki alveg náð að móta minn pils stíl í seinni tíð, en langar í alls konar... Gallapils, þröng pils, prjónuð pils (það eru til ótrúlega flott prjónuð pils í Gyllta kettinum), víð pils, sumarpils, blómapils.... Þessi tvö fann ég á Urban outfitters síðunni. Þetta með blómunum er í Urban Renewal línunni þar sem engin flík er alveg eins og allt er unnið úr gömlum flíkum og efni eða umfram efni frá einhverju öðru. Sem sagt mjög umhverfisvæn klæði.

Erasmus

2010-02-24T16:06:00.002Z

Einn lítill Erasmus farinn af stað frá mér út í heim. Nú er bara að bíða og vona að Erasmus vilji mig, og að krónan og evran verði orðnar betri vinkonur fyrir haustið!

30's dating guide

2010-02-18T01:28:00.002Z

Þetta er skemmtilegt.

Jane Eyre, hvar hefur þú verið allt mitt líf!

2010-02-10T15:56:00.003Z

Loksins, loksins las ég Jane Eyre og skil ekki af hverju ég las hana ekki fyrir löngu. En samband okkar verður örugglega bara þeim mun betra fyrst það byrjaði þetta seint. Ekki meira um hana í bili, ég ætla að skrifa um hana ritgerð og hef því mikið meira um hana að segja síðar. Verð þó að mæla með lestri á henni við þá sem ekki hafa henni kynnst nú þegar.

Trefill

2010-02-08T01:22:00.005Z

Trefillinn / hólkurinn tilbúinn og kom svona út: Ég er mjög ánægð með hann, þó litirnir minni mig örlítið á ósteikt beikon, uppgötvun sem ég gerði þegar ég var byrjuð á honum. Risastórir prjónar eru yndislegur, árangurinn sést svo fljótt!

Af klæðum

2010-02-04T18:16:00.005Z

Litlu hamingjurnar urðu ekki lífseigar hér á síðunni þó að í raunveruleikanum hafi þær verið margar. Ætla í bili að skrifa um það sem mér er efst í huga, klæðaburð og prjónaskap. Ég fór um daginn til Danmerkur í brúðkaup elsku herra bróður míns og frú Katrínar. Þar í landi kynntist ég loks hinni frábæru búð MONKI, sem er nú mín nýja uppáhaldsbúð, og Weekday. Ég eignaðist einmitt frábæra stóra peysu úr Monki sem ég hef varla farið úr síðan.

Búðir einsog þessar, og síðurnar Copenhagen Street Style og Stockholm Street Style hafa aukið til muna áhuga minn á að setjast að á Norðurlöndunum!

Hef mikið verið að pæla í götulookinu undanfarið, það er hvernig hægt sé að vera bæði smart og hlýtt í einu utanhúss. Ég hef yfirleitt klætt mig í lag eftir lag af fötum á veturna, og þó ég sé mjög hrifin að svona layering, þá má öllu ofgera... Eignaðist eftir jólin tilviljanakennda litla svarta dúnúlpu sem hefur hlýjað mér vel í janúar, ég er mjög hamingjusöm með hana og hún hefur aðeins dregið úr lögunum (hana mætti telja til petits bonheurs, í mínum skilningi í það minnsta). Þessa dagana er ég einnig mjög hrifin af nokkrum vetrarlegum flíkum eins og:

-Stórum krögum / treflum. Er að gera tilraun með einn slíkan einsog stendur, grófprjónaðan úr fjórföldum plötulopa.

-Reimuðum grófum skóm eins og Dr. Martens. Ég veit ekki hvort þeir séu til á Íslandi en ég sá í dag fallega reimaða vetrarskó í Gyllta kettinum, sem gætu vel komið í staðinn.

-Húfum, eyrnaböndum og vettlingum í fallegum litum. Heimaprjónað eða prjónað úr búð. Íslenski lopinn er til í ó svo fögrum litum og mig dreymir um litríku lopapeysurnar sem mig langar að prjóna.

-Stórum hlýjum peysum.

-Fylltum hælum. Ég elska fyllta hæla.

Systir mín elskuleg benti mér svo á dásemdir gærunnar. Hlý og flott. Hún er byrjuð að klæðast einni slíkri.

Les petites bonheurs 4

2009-12-15T22:23:00.002Z

Verðlaunaði mig í dag, eftir að hafa lokið prófi í erfiðasta áfanganum, með ferð á Kaffitár í Þjóðminjasafninu og uppgötvaði þá að ég hef eiginlega ekkert gert undanfarna daga annað en að læra og taka örstuttar pásur til að stunda voyeurisma á bók smettanna og fá mér að borða.

Kryddað desemberkaffi og safnbúðin á Þjóðminjasafninu, þetta var eitt það skemmtilegasta sem ég hef gert í marga marga daga. Ég elska safnbúðir, mæli sérstaklega með þessari þar sem fást svo margir fallegir hlutir og svo auðvitað safnbúðinni sem ég vinn í á Landnámssýningunni sem er frekar framúrstefnuleg og flott. Safnbúðir eru líka góðir staðir til að versla frumlegar jólagjafir, fyrir þá sem leiðist jólamannmergðin og stressið í verslunarmiðstöðvunum sem mér skylst að sé orðið mikið þó ég hafi ekki farið enn.

Á söfnunum stendur tíminn kyrr, á minjasöfnunum að minnsta kosti, og þar er ekkert stress.

Les petits bonheurs 3

2009-11-25T14:29:00.002Z

Stund milli stríða - að geta sest niður heima hjá sér eftir langan langan dag, horft á skemmtilega mynd og prjónað pínulitla barnaskó á börn sem eru alveg að koma í heiminn.

Les petits bonheurs 2

2009-11-23T11:32:00.002Z

Að ljúka prófi, verkefni eða einhverju sem maður hefur verið að grúska í lengi lengi. Að klára eitthvað.

Núna er tími prófalærdóms, verkefnaskila og þess konar grúsks og þessi tilfinning að vera búinn með eitthvað, þó það sé kannski ekki nema dropi í heildarhafið, er frábær.

Ekki spillir heldur kaffibolli í kjölfarið.

Les petits bonheurs - taka 1

2009-11-16T12:18:00.002Z

Sem liður í almennri geðheilbrigði og til að takast á við veturinn er ekki vitlaust að taka saman af og til les petits bonheurs, litlu hlutina sem gleðja mann í önn dagsins. Hef lengi notað ýmsa lista og upptalningar á því sem ég hef gert, vil gera eða gleður mig, til að halda lífi mínu í skorðum (einsog kona í bók sem ég las einu sinni en man ekki lengur hvað hét, hún hélt marga lista í morgum bókum og þó henni tækist ekki að halda sönsum hefur mér tekist það nokkurn veginn). Minnisbækur, ferðabækur, rauðar bækur og svo þessi bloggsíða hafa verið vinir mínir í þessu hingað til og verður svo áfram.

(Í tilefni dags íslenskrar tungu ætti kannski að íslenska hugtakið, stundarhamingja gæti verið rétta orðið, að minnsta kosti er það þannig sem ég kýs að túlka það í dag.)

Í dag:
Fallega birtan í suðaustri sem sést stundum frá Aðalbyggingu Háskólans, í morgun var hún rauðbleikappelsínugul. Ég vildi að ég ætti mynd en hún myndi örugglega ekki ná þessu. Geymi hugmyndina - þetta eru mínir uppáhaldslitir.

Nám

2009-03-26T00:11:00.002Z

Er á mörkum þess að skilja loks um hvað fræðin snúast í raun og veru, sem hefur vafist fyrir mér þau tvö ár sem ég hef stundað háskólanám. Er samt líka á mörkum þess að gefast upp á þessu akademíska námi, finnst ég ekki vera sérstaklega góð í þessu og þar af leiðandi alls ekki nógu góð. Skráði mig því í nýja grein næsta vetur, sem vonandi er aðeins minna akademísk þó hún sé kennd við háskólann. Hlakka soldið til að byrja, en skammast mín líka í og með fyrir að vera enn einu sinni að reyna að byrja á því sem mér hefur mistekist svo oft áður. Furðulegt að eiga aðeins eitt á eftir í BA próf án þess að vera í raun búin að botna í miklu.

Klíkupólitík

2009-03-16T14:02:00.003Z

Mér finnst Stúdentaráð vera hið mesta grín. Sama hver þau eru eða hvað þau geta, þá er frekar hæpið að ráða kærustupar í mikilvægustu stöður Stúdentaráðs. Það gefur reyndar til kynna að þetta ráð sé hálf ómerkilegt frat og því ætti okkur hinum kannski að standa á sama.

Ég hef þó staðið í þeirri trú hingað til, að þrátt fyrir klíkuskap í svona nemenda"pólitík" skipti hún máli. Gefi okkur rödd. Að því leitinu til er þetta dapurlegt. Ég veit ekki hvort raddir okkar hinna muni enduróma hjá þeim, kærustuparinu klóka.

Minn eigin kærasti á stórafmæli í dag og ég ætla því að fara að skemmta mér með honum, algjörlega á ófaglegum nótum. Þó við sitjum saman í stjórn nemendafélags þá tölum við fyrir hönd svo fárra að það telst varla hópur. Og engir voru mótframbjóðendurnir sem við vísuðum frá til að starfa saman.

Góðar stundir.

Frambjóðendur

2009-03-10T20:15:00.001Z

Ætla að hætta að lesa mbl.is þar til prófkjöri Sjálfstæðimanna er lokið. Það er ótrúlega þreytandi að hafa þessi andlit öll og slagorðin þeirra blikkandi allt um kring meðan maður reynir að lesa stjörnuspána.

Draumar, dans og fleira í þeim dúr

2009-02-22T12:04:00.006Z

Á föstudaginn fór ég á Þorrablót hjá pabba og það var gaman. Þar var sungið upp á gamla mátann, með söngtextum við gítarundirleik bræðranna. Ég fílaði sjálfa mig sem stórsöngvara og hegðaði mér sem slíkur, þandi raustina kröftulega og söng meira að segja eitt eða tvö lög ein, sem vakti þó ekki þá lukku sem ég hafði búist við.

Mig dreymdi svo að Arngrímur og mamma voru hjá mér í kaffi. Á meðan þau voru í heimsókn hringdi Kolfinna Baldvins dyrabjöllunni í fylgd með norsku konungshjónunum sem hún bauð mér að heilsa uppá. Ég afþakkaði pent, enda vissi ég að Kjartan yrði ekki hrifinn ef ég biði þeim norsku inn. Eða Kolfinnu ef því er að skipta.

Þau voru hér á rándýrri glæsiráðstefnu í boði íslenskra skattborgara og kóngurinn þeystist um borgina í hvítum hesti þegar Kolfinna var ekki að kynna hann Íslendingum.

Í gær dansaði ég á Prikinu með M&M og það var gaman. Skreið svo heim í ból til míns heittelskaða eftir að hafa gert íbúðina að Mac&cheese framleiðslustöð. Ofsa góð helgi fyrir utan það að ég mætti ósofin og undarleg, bleikklædd og með mac&cheese afganga, í vinnuna eldsnemma í morgun og þegar þangað kom biðu mín 50 breskar unglingsstúlkur, ólmar í að skoða sýninguna.

Allir að fá sér bollu á morgun, sjáumst.

Gaman

2009-02-18T17:58:00.002Z

Hef ákveðið að besta leiðin til fara í lífinu sé að hafa gaman. Ekki bara djammgaman - þó öl og vín með góðum vinum á góðri stundu örvi blóðið og vermi hjartað, af og til - heldur alls kyns gaman. Hugsanagaman, samræðugaman, skrifgaman, skólagaman, vinagaman, vetrargaman, sumargaman. Lífsgaman.

Sá afbrigðileiki að njóta þess að láta sér líða illa, sem allir gera örugglega einhvern tíma, er óheppileg leið til að lifa lífinu. Maður verður fyrr leiður á sjálfsvorkunn en gamani.

Gamanið kemur auðvitað ekki alltaf af sjálfu sér. Ég ráðlegg þeim sem leita gamans en eiga erfitt með að finna það að skrifa niður 7 góða hluti á dag. Og af og til að líta í spegil og segja "ég er frábær!", upphátt eða í hljóði.

Því hvað er svosem líf án gamans?

Langar

2009-02-09T22:58:00.003Z

Langar ei að lesa skólabækur með smáu letri sem valda sviða í augum.
Langar heldur ei að flýja lærdóminn með því að húka á fésbók nótt sem nýtan dag í algjöru tilgangsleysi öðru en að bæta kunnáttu mína í landafræði.

Langar að detta í ísfólkið og aðrar sjoppubókmenntir í freyðibaði.
-og klára að prjóna peysuna rauðu
-og skoða myndir frá útlöndum og láta mig dreyma
Því draumarnir eru oft bestir.

Í dag

2009-01-31T15:58:00.004Z

Ef maður er leiður, er maður þá leiðinlegur?

Ef maður er kona, er maður þá líka maður?

Mér sýnast margar klær úti reyna að koma í veg fyrir að maður (kvenmaður) verði forsætisráðherra í fyrsta skipti, og það líka maður (kvenmaður) sem elskar annan mann (kvenmann).

Mennirnir (auðmennirnir og alþingismennirnir og formennirnir, sér í lagi þeir sem eru þetta allt) virðast ekki vera nógu sáttir, eða hvað?

Ef mennirnir (sjálfstæðismennirnir) komast aftur til valda missi ég trúna. Þó nokkurra daga rof á 17 ára veldi mannanna (sjálfstæðismannanna) sé vonarglæta.

Ég var á þorrablóti með hörðum manni (sjálfstæðimanni) sem sagðist jafnvel ætla að kjósa Steingrím Joð. Það er þó merki um að tímarnir breytast, og mennirnir (karlmenn og kvenmenn, sjálfstæðismenn og aðrir) með.

Síða dagsins kemur málinu ekkert við, en hún er þessi og er uppáhalds.

Lifi byltingin!

2009-01-21T16:44:00.002Z

Auðvitað finnst forsætisráðherra sér vera ógnað, hans tími er liðinn og lýðurinn (fólkið í landinu sem vill lýðræðislegt samfélag, hér ekki notað í neikvæðri merkingu fyrir skríl) hefur snúist gegn honum.

Loksins finnst mér ég vera hluti af þjóð! Hefur ekki liðið þannig síðan ég bjó í útlöndum.

Janúar

2009-01-15T22:32:00.000Z

Í nótt var ég í San Diego, í dag í forngrískum bókmenntum í Aðalbyggingunni. Finnst það á einhvern hátt meira alvöru þegar ég er í tímum í Aðalbyggingunni en Árnagarði, þó árni sé ágætur. Ákvað að taka þær forngrísku framyfir íslenska bókmenntasögu, því þrátt fyrir að Ármann Jakobsson kenni þá síðarnefndu og virðist stórskemmtilegur, þá var mér ógnað af enn einum risakúrsinum, fjölda ókunnugra íslenskunema og kennslustundum eldsnemma morguns. Þær forngrísku eru bara kenndar einu sinni í viku, eftir hádegi, og auk þess í Aðalbyggingunni.

Hafði ekki tíma, eða réttara sagt gaf mér ekki tíma, til að lesa Ilíonskviðu fyrir tímann og stytti mér því leið með því að lesa útfærslu af henni í teiknimyndasöguformi Sígildra sagna. Tókst í tímanum að glopra því uppúr mér og hrósa skýrleika teiknimyndasögunnar, við talsvert dræmar undirtektir...

Mæli samt með þeim.
Mæli hins vegar ekki með risamatvörubúðum útá Granda á háannatíma. Maður villist á göngunum og langar að lokum að fela sig bakvið tehillurnar.

Þetta er janúar...
Í janúar er gott að baka muffins, drekka rauðrunnate og kúra upp í sófa með kærasta, bók og vídjó. Sjáumst.

Í tilefni síðustu færslu...

2008-12-20T11:48:00.007Z

Prófbitra stelpan is no more... því hún hefur nú sálgreint réttarhöldin (brotabrot að minnsta kosti), afgreitt strúktúralismann og formalismann for good (vonandi) og er búin í prófum!

Jólafrí komið og helginni eytt í að drekka heitt rauðvín með kanil, vinna í landnámskjallaranum, á jólasýningu Árbæjarsafns (sem ég mæli með, opið á morgun sunnudag frá 13-17) og á jólatónleikum.

Svo vil ég bara segja, með þessum yndislega tacky jólaskreytingum:

Gleðileg jól!

Prófbitra stelpan, partur I:

2008-12-18T14:24:00.004Z

Les Ideological State Apparatuses eftir Althausser og skil ekki bofs, kannski því ég nenni illa að einbeita mér.
Það er ekkert að gerast á smettabókinni svo engin leið að stytta sér lærdómsstundirnar og slóra þar. Af hverju? Jú af því flest allir eru búnir í prófum.
Las On Literary Evolution eftir Tynjanov í nótt þar sem hann gerir grein fyrir þróun bókmenntasögu í 15 atriðum. Hafði glærur kennarans til hliðsjónar. Las glæru kennarans, 1. atriði, skildi. Las Tynjanov, 1. atriði, skildi lítið og samhengið milli glósu kennarans og Tynjanovs virtist álíka mikið og samhengi Indverska Bollywood söngsins og íslenska textans í sjónvarpsauglýsingum Já. Eins var með næstu 15 atriði.
Skilaði smásögu í ritlist þar sem fjallað var um Dostojevskíj. Titillinn átti að vera listilegt referance í hann. Komst að því í morgun (þegar ég las um Tvær hliðar tungumálsins hjá Roman Jacobson) að Stríð og friður er eftir Tolstoj. Glæpur og refsing hins vegar eftir Dostojevskíj. Jæja...
Á eftir að lesa og skilja Foucault, Bhabha og Lévi-Strauss.

Takk í bili, þessi færsla var í boði prófbitru stelpunnar.

Ferðalög

2008-12-12T12:13:00.002Z

Mig dreymdi að ég hefði farið til Kína að búa til skúlptúra systur minnar. Ég bjó í stórri villu með Írisi vinkonu minni, sem hafði verið lengur í Kína en ég. Ég íhugaði að hringja í Arnar Ágústsson og spyrja hann um leiðarlýsingar í Bejing því ég áttaði mig ekki strax á borginni. Svo lærði ég að rata af fjöllum allt í kring. Kjartan kom óvænt í heimsókn, það gladdi mig mjög. Ég hélt hann væri kominn til að vera, en hann ætlaði bara að stoppa í viku. Þá langaði mig heim.

Á þessum síðustu og verstu, með kreppuna í algleymingi og prófin yfirvofandi, snjóþungar götur og jólin sem nálgast, hef ég ákveðið að krota hér á ný, um það sem ég vil. Engum er skylt að lesa og því ætti engum að verða af þessu nokkuð ónæði.

Í gær horfði ég aftur á Casablanca og í fyrsta sinn náði hún mér algjörlega, eða ég henni. Og til að quota hana: ...I think this is a beginning of a beautiful friendship.

Einhvern daginn ætla ég til Casablanca.

Í upphafi var ekki neitt

2008-09-24T16:06:00.003Z

Í upphafi var víst ekki konan heldur varð eitthvað til úr engu. Skriftir hér á blogginn gætu því hafa verið gerðar á röngum forsendum hingað til og þar til skrifari hefur áttað sig á þeim réttu skal bloggurinn settur í hvíld. Raunar hefur bloggurinn nú þegar verið í furðulangri hvíld, en það var hálfasnalegt eftir hina löngu samfylgd bloggs og skrifara að enda í lausu lofti.

Önnur ganga gönguhópsins Franskra kossa

2008-06-02T21:20:00.001Z

Gengið verður á Mosfell í Mosfellsdal þriðjudagskvöldið 3. júní. Hittingur verður á bílaplani Árbæjarsafns kl 19:30 og sameinast í bíla, lagt af stað þaðan stuttu síðar. Ég hvet alla til að mæta og sem fyrr eru allir hjartanlega velkomnir með! Gangan tekur um það bil klukkustund eða svo, fer allt eftir gönguhraða.

Franskir kossar

2008-05-20T11:59:00.003Z

Gönguhópurinn Franskir kossar gengur fjöll og firnindi í nágrenni Reykjavíkur á þriðjudagskvöldum í sumar. Göngur verða auglýstar samdægurs eða aðeins fyrr og upphafspunkturinn er yfirleitt bílaplanið á Árbæjarsafni.

Fyrsta ganga Franskra kossa verður í kvöld 20. maí. Gengið verður á Úlfarsfell og hittingur við Árbæjarsafn kl 19:30. Ef vill er hægt að hittast við fjallræturnar rúmlega hálf 8.

Í dag er sól og sumar og um að gera að mæta! Allir eru hjartanlega velkomnir!

Ikeablogg

2008-04-27T19:29:00.011Z

Samband okkar Kjartans hefur verið fullkomnað. Við höfum farið okkar fyrstu Ikeaför. Allt í staðinn fyrir að læra!

Kjartan sofandi í Ikea kojunni

Ég í Ikeabaði, bara að máta

Sama dag fórum við líka í gamla skólann minn að fylgjast með verðandi stúdentum dimmitera

Þar var Auður mín sem Austin Powers

og Magga sem McDo glas

Mér fannst þetta samt allt miklu eðlilegra þegar ég var sjálf að dimmitera

Lag dagsins er The Girl from Ipanema því það færir mann á fjarlægar slóðir.

Þessi færsla var í boði alls nema læra. En rómverskir pabbastrákar bíða ekki lengi, þeir eiga að verða komnir í ritgerð fyrir miðnætti... Góðar stundir.

Dagdraumar

2008-04-13T23:45:00.003Z

Mig langar til Austurríkis að læra á fiðlu svo ég geti spilað írsk þjóðlög þegar frammí sækir. Það væri sniðugt partýtrikk sem jafnan mætti grípa til því fiðla er svo miklu frekar portable (ísl. flytjanleg) en píanó, auk þess sem írsk þjóðlög hljóma öllu skemmtilegar á fiðlu. Svo myndi ég áreiðanlega læra austurríska þýsku sem mér finnst fallegri en þýsk, þó svo ég viti ekki í raun í hverju munurinn felst. Ég held reyndar að ég sé aðallega bara þreytt á að skrifa ritgerð um að því er virðist núna ekki neitt og sér farin að dagdreyma. Þó langar mig að læra á fiðluna og fyrsta skref er að verða sér út um slíka.

Lag dagsins er írskt þjóðlag leikið á fiðlu, sem ég kann ekki nafni að nefna.

Í dag og undanfarið

2008-04-08T23:19:00.004Z

Um helgina komu vinkonur mínar að drekka með mér rautt og hvítt til að halda upp á síðasta dag minn sem Forever 21.

Það var svona gaman

Ég og Kjartan í hásætinu

Í dag var komið sumar og ég var á hvítri peysu niðrí bæ og labbaði í skólann. Nú er farið að snjóa. Mér þykir sumarið ósköp stutt á Íslandi. Ég hlakka til alvöru sumars, án yfirvofandi ritgerða og prófa, í staðinn með tilheyrandi góðviðrisdögum þar sem dansinn dunar og gleðin er við völd.

Lag dagsins er No Surprises með Radiohead af OK Computer sem er nýja uppáhaldsplatan mín.

Tímaþjófur

2008-03-17T23:30:00.003Z

Ég las Tímaþjófinn eftir Steinunni Sigurðar. Ég var heilluð en döpur eftirá. Svo heilluð að ég ætla meirað segja að skrifa um hana franska grein. Margt er á sig lagt. Ég ætlaði líka að skrifa um frönsku kvikmyndaútfærsluna á henni en... hún var bara til á vhs. Og vhs (vidjó, svona eins og risakasetta, mjög gamaldags frá síðari hluta 20. aldar) er helvítis tímaþjófur og gleypir spólur og kyngir þeim og þær komast með öngvu móti út á ný...

29. febrúar

2008-02-29T13:43:00.002Z

er ekki einn af þessum dögum sem maður vonar að ljúki sem fyrst. 29. febrúar er svo sjaldgæfur og fáséður að mér finnst ég verða að teygja hann og njóta útí ystu æsar. Mér finnst að ég þurfi helst að gera eitthvað óvenjulegt sem ég get sagt frá að ári: ,,fyrir ári síðan, en ekki akkúrat ári því það var á degi sem er ekki lengur til, þá…” Stemmingin er svona ,,nú árið er liðið í aldanna skaut, og aldrei það kemur til baka…” og mér finnst ég verði að vinna einhvern sigur áður en dagurinn er úti.

Mbl stjörnuspáin mín í dag sem ég tek með fyrirvara sem lögmáli lífsins: Haltu áfram að lifa lífinu! Taktu frekar áhættu en að verjast öllu í einn mánuð í viðbót. Vog kemur að miklum notum þegar leysa á vandamál.

Tik tak tik tak tik tak… klukkan gengur líka áfram á þessum einstakasta degi ársins.

En samt, hver einasti dagur er einstakur. Og hver einasti dagur gæti orðið besti dagur lífsins.

Þrjár eins töskur

2008-02-16T20:52:00.002Z

Hvað er að verða um Reykjavík...

2008-01-26T13:54:00.000Z

Lýðræðið horfið og miðbærinn rifinn...

Þvílíkur óbjóður er íslenskt veður..

2007-12-31T13:25:00.001Z

Óska ég öllum gleðilegs árs og veðurblíðu á næsta ári (er ég þá í leiðinni að óska gróðurhúsaáhrifum góðs gengis?)

og takk fyrir gamla allir mínir kæru vinir.

Enn aftur af prófum

2007-12-21T13:00:00.000Z

Þetta próf í menningarheimum var einsog að spila fimbulfamb við sjálfa sig í 3 tíma...

En allt er þegar þrennt er - ég er búin í prófum!

Enn af prófum

2007-12-18T18:51:00.000Z

,,Afhjúpun dulinnar hneigðar er mjög vandmeðfarin í bókmenntagreiningu og ber sérstaklega að vera á verði gegn oftúlkun..." (Hugtök og heiti í bókmenntafræði, bls 122)

jahá...

Do schools today kill creativity?

2007-12-16T19:26:00.000Z

Af prófum

2007-12-10T23:14:00.000Z

Eitt liggur í valnum en tvö bíða enn átaka. Jane Austen hefur verið snúið í hring og er nú komin aftur á byrjunarreit. Blótgælur, Brúðuheimili og berjagarðar eru á framlínunni og Harry greyið Potter er um það bil að verða fórnarlamb freudískra pælinga...

Gaman

2007-10-29T12:21:00.000Z

Þetta gerðist þegar ég keyrði aftan á risajeppa á laugardaginn. Áður en byrjaði að frysta og snjóa. En betur fór en á horfðist, nú hef ég rétt númeraplötuna við en áður festi Auður systir hana á filmu.

Þrátt fyrir svona örlítil óhöpp þá var þessi helgi ein sú besta í langan tíma. Spakmæli dagsins eru komin frá vinkonu minni Jane Austen sem á ekki hug minn allan þessa dagana, en part af honum: why not seize the pleasure at once!

Fann spakmæli dagsins fyrir löngu í famous quotes bók og fannst þau skemmtileg, komst svo að því fyrir skömmu að þau eru frá glaumgosanum Frank Churchill komin, en það þarf ekkert að drýga merkingargildi þeirra.

London

2007-10-18T19:48:00.000Z

var æðislega skemmtileg og svo sólrík að flestar myndirnar voru yfirlýstar.

Eftir að hafa lesið um feminíska gagnrýni í auðninni og reðurtákn í Júragarðinum fyrir skólann sé ég karlmennskuna í Lundúnaborg glöggt. Turnar og toppar rísa hvar sem litið er. Greinilegt að borgin er byggð af karlmönnum, en þó hljóta kvenáhrif að felast í þessu risi karlmennskunnar.

Oxford var jafnvel enn betri en London og draumurinn, einn af fjölmörgum, er að setjast þar á skólabekk.

Hver veit nema þá gæfist tækifæri til að snæða í The Great Hall þar sem sjálfur Harry Potter hefur etið ófáa máltíðina.

London baby!

2007-10-12T01:54:00.000Z

Farin til fyrirheitna landsins, á Sense and sensibility slóðir, að heimsækja ástkæra vinkonu og leita að einhverjum sem langar að vera Mr. Darcy eitt stundarkorn.

Vona að aðrir njóti októberfests, nýhilhátíða og veðurblíðunnar auk alls þess sem þau taka sér fyrir hendur.

Ps. Ég vissi að það hefði ekki verið til einskis að klína andlitinu á sér í stuðningsmannabækur Dags B. Jess!

Bæjarferð

2007-10-07T13:32:00.000Z

Fótógrafer

Pínuponsulítið

Þetta var einu sinni menntaskólinn minn, áður en ég var í honum

White picket fence... eða hvað?

gengið suður Laufásveginn...

In a wrong place

La France en Islande!

Range Rover

Umhverfishljóð og önnur hljóð

2007-10-03T10:10:00.000Z

Þegar ég kemst yfir hljóðin á nýja staðnum og þau falla inn í umhverfishljóðin (börn að glamra á píanó (hyggst bjóða þeim píanótíma gegn því að þau spili eitthvað fallegt) kirkjuklukkur, fótatök, börn að leik) þá heyri ég í furðulegu klukkuverki inn í veggnum mínum bakvið hið gyllta veggfóður og óperusöngæfingu að morgni.

Draumar

2007-10-02T14:23:00.000Z

Það er svo margt sem manni langar...

Einu sinni

2007-09-17T00:23:00.000Z

sagði ég að ef ég byggi í Fossvoginum myndi ég alltaf fara út að hlaupa í Fossvogsdalnum. Núna er ég flutt í Fossvoginn - best að fara að finna hlaupaskóna.

Bókmenntafræðin

2007-09-15T00:37:00.000Z

er einsog að læra nýtt tungumál. Ég les, hlusta og reyni að skilja, hef eyrun vel opin því mér líkar það sem ég heyri. Enn sem komið er treysti ég mér þó ekki til að tala bókmenntafræði, því einsog með nýtt tungumál þá tala ég einsog barn og næ bara að koma frá mér broti af því sem ég vil segja. Enn sem komið er ég áheyrandi, og geri mitt besta til að greina orðaskil og notkunarmyndir tungumálsins.

Fór nokkur kvöld í vikunni á bókmenntahátíð, heyrðum finnsku og sænsku og ítölsku og írsku og íslensku. Lifi í tungumálinu nýja, þegjandi en hlustandi og verð að segja, enn sem komið er, að ég elskaða.

Í gær

2007-09-10T01:04:00.000Z

var gaman.

Fyrsti dagurinn

2007-09-03T22:53:00.001Z

í Háskóla Íslands var skrautlegur. Komst allt að því klakklaust en þó nokkuð regnvot og einum strætói og seint í aðalbygginguna sem ég hafði lært hvar var fyrirfram. Villtist á Suðurgötu í leit að háskólaprenti og var nánast komin niður á Ægissíðu þegar ég loks fann þann stað. Næst lá leið í Árnagarð, var þá vopnuð ýmsum leskosti og nokkrum kortum af háskólasvæðinu. Ég gekk sem leið lá inn í bygginguna sem ég taldi vera garð Árna og hóf að svipast um. Fleygði þar hálfum bolla af kaffi í gólfið sem dreifði sér vel. Það var lán í óláni að byggingin reyndist vera Oddi þegar betur var að gáð, og ég gat því flúið óþægilegt kaffislysið. Námið leggst vel í mig og ég hlakka til að fara að lesa og lesa. Segi það núna, en er ekki bjartsýni í upphafi lykilatriði! Annars bara að sparsla og mála og pússa nýju íbúðina í Fossvoginum sem við mæðgurnar ætlum að setjast að í.

Myndaspyrpa tileinkuð ólæsum sem kallast "systur að störfum."

Loka franskir

2007-08-30T00:42:00.000Z

Síðasta gangan franskra kossa var vel heppnuð í flesta staði þó nokkuð blaut, fámenn en þó góðmenn. Berin blómstruðu sem aldrei fyrr í rigningunni í fjallinu, en ákveðið var að enda á byrjunarreit, Úlfarsfelli.
Göngugarparnir þrír, tekið á langan handlegg. Vona bara að systir mín elskelig fái ekki lungnabólgu eftir vosbúðina.

Meira síðar, lifið vel.

Franskir

2007-08-27T00:09:00.000Z

Síðasta ganga franskra kossa í sumar verður þriðjudagskvöldið 28. ágúst. Hittingur við Árbæjarsafn kl 19:00 og lagt af stað að fjallsrótum. Hvurt fjallið er verður auglýst síðar. Ég vonast til að sjá sem flesta nýja og gamla félaga, allir velkomnir og um að gera að anda að sér síðasta sumarloftinu útí guðsgrænni náttúrunni.

Fréttir, ferðalög og fjallgöngur

2007-08-20T23:53:00.000Z

Um daginn kom kona heim til Íslands eftir ársdvöl í útlöndum. Það var gaman að fá hana heim og hún glæsileg, að vanda. Glæsilegri jafnvel, eftir sólarströndina og sældarlífið.
Hún lét það verða eitt af sýnum fyrstu verkum að festa kaup á mjög svo huggulegum vistarverum þar sem ég mun setjast að með henni um sinn. Mikill kostur við þær vistarverur er sá að eitt herbergið er veggfóðrað með Harry Potter veggfóðri, og ég hyggst búa um mig þar.Fór með konu þessari og fleiri ungmennum á Þingvelli í síðustu viku þar sem við böðuðum okkur í kvöldsólinni við Öxará.
Partýstand hefur ekki verið lagt á hilluna þó eitthvað hafi dregið úr því, meðal annars vegna ægilegra tannlækninga þar sem endajaxlar voru dregnir mér úr munni hver á fætur öðrum.
Á einu skralli hitti ég loks Katrínu mína Ýr eftir alltof langan viðskilnað og voru þar fagnaðarfundir. Þetta var á gaypride helginni miklu
og þó svo ég missti af göngunni þennan dag vegna stórafmælis Árbæjarsafns lét ég ekki kransinn vanta. Því miður átti ég hann bara einlitan.
Nú svo var auðvitað hin vikulega fjallganga, en síðast var gengið á Vífilfell. Það er glæsilegur tindur og var talsvert púl. Hér sjást kossarnir samankomnir á toppnum, tveir þessara fimm hafa nú reyndar yfirgefið landið og munu því ekki ganga meir með okkur að sinni, enda bæði hér sem sumargestir.

Að lokum skal tekið fram að á morgun, þriðjudag, verður gengið á Grímarsfell eða Grímannsfell eða Grimmansfell eða hvað það heitir. Hittingur við Árbæjarsafn kl 19:15 og ekið þaðan uppí Mosfellssveitina í átt að Gljúfrasteini þar sem gangan hefst. Vona ég að mæting verði betri en undanfarið, farið að síga á sumarið og um að gera að ljúka því með trompi. Þetta er þó ekki síðasta gangan í sumar, en franskir kossar hyggjast ganga alla þriðjudaga það sem eftir lifir af ágústmánuði, í það minnsta.

Kossarnir frönsku

2007-08-14T00:46:00.000Z

Í síðustu viku var það Helgafell með þessum föngulega hóp úr fókus... en á morgun er stefnan tekin á Vífilfell sem er í grennd við Litlu Kaffistofuna, hist verður við Árbæjarsafn einsog vanalega kl 19:00 og ekið þaðan að fjallsrótum. Vonast eftir sem flestum, í goritex gönguskóm, þó frjálst sé að mæta í öðruvísi skóm, en gott er að hafa þá góða.

Helgafell

2007-08-06T18:17:00.000Z

Helgafell við Kaldársel á morgun, ótrúlega falleg gönguleið og tekur vel á. Farið frá Árbæjarsafnsplaninu kl 19:00 og ég hlakka til að sjá þig!

Franskir kossar.

Keilir II

2007-08-01T22:46:00.000Z

Sjáið tindinn þarna fór ég...

Og þau öll líka og guli jakkinn minn...

Og fagurt var þar...
Til allra átta...Carpe diem...

Keilir

2007-07-30T23:46:00.000Z

Franskir kossar ætla að ganga á Keili þriðjudagskvöldið 31. júlí. Mæting klukkan 19 við Árbæjarsafn þar sem haldið verður af stað að upphafspunkti, en gangan ku vera fremur flöt og tekur um 2 og hálfan tíma. Hvet alla til að mæta og klífa þetta lögulega fjall.

Mosfell

2007-07-25T23:22:00.000Z

hefur marga tinda. Föngulegur var hópurinn sem tindana kleif einn af öðrum án þess að blása úr nös.

Mosfell

2007-07-23T18:50:00.000Z

Ganga Franskra kossa á Mosfell í Mosfellsdal verður á morgun, þriðjudag, kl 20 - sama hvernig viðrar.

Hittingur á Árbæjarsafnsplani að vanda kl 19:30, annars við Mosfellskirkju kl 20.

Sú kirkja lítur svona út og er vinsta megin þegar keyrt er inn dalinn.

Gangan ku ekki vera löng og mun taka fljótt af því ég þarf að taka á móti tvíburasystur minni síðar sama kvöld. Allir velkomnir og hlakka til að sjá sem flesta!

Það getur verið frábært að vera á Íslandi

2007-07-22T22:15:00.000Z

Eins og þegar maður sér Snæfellsjökul og gengur á svo strönd með svörtum sandi. Eftir suðrænar sólarstrendur er það allt í einu eitthvað svo exótískt. Og þegar Kirkjufell stendur manni fyrir sjónum og maður veit að einn daginn verður lagt á það... Enda sameinar það tvö af brennheitum áhugamálum mínum, kirkjubyggingar og fjöll.
Líka þegar skín sól á himni og maður veltist um í gúmmíbát á leið niður Hvíta (myndir óframkallaðar af vatnsheldri myndavél) og sefur svo nóttina í flísbuxum og lopapeysu í kúlutjaldi og vaknar næsta morgun við glampandi geisla sólar...Svo er gaman að gerast japanskur túristi í eigin landi og sjá hlutina í nýju ljósi.

Velvakandi dagsins

2007-07-20T17:56:00.000Z

Í gær var ég stödd á ónefndum bar í Reykjavíkurborg. Þar var góð stemning of trúbadorar leikandi rómantíska ástarsöngva. Þetta var allt voðalega huggulegt, þar til trúbadorarnir kynntu næsta lag sitt með þessum orðum "...þar sem það eru nú svo margar tussur í salnum..."

Turn off dauðans í rómantíkinni og trúbadorarnir urðu á svipstundu að sveittum rembusvínum með gítara.

Í salnum heyrðist ekki múkk frá neinni stelpu til að mótmæla ummælunum. Heit í hamsi yfir þessari vanvirðingu við kynsystur mínar, þó svo þær virtust ekkert kippa sér upp við hana, reyndum við fylgdarkona mín að láta í okkur heyra. Það gladdi svínin óstjórnlega og þeir afsökuðu sig glottandi með því að endurtaka sig " þar sem það eru svo margar tus... dömur hér í kvöld..."

Ég gat ekki annað en rokið út. Kona þarf bara stundum að meika statement.

Ólöf ríka

2007-07-13T01:09:00.000Z

Um daginn var ég beðin um að vera fyrirmyndin af Ólöfu ríku á mynd. Ólöf ríka ku hafa verið skörungur mikill, og stórglæsileg að auki, og því þáðist ég boðið. Síðar kom í ljós að téður atburður varð þegar Ólöf var 56 ára gömul.

Hér er ung og stolt Ólöf ríka.

Hér er hún fjúr eftir að hafa heyrt um aldursbreytinguna og tekur illa í afsökunarbeiðni bóndans. Annars frekar skemmtileg mynd.

Þessi frétt var punkturinn yfir i-ið í aldurspælingum undanfarinna daga. Alla tíð hef ég beðið óþreyjufull eftir að verða eldri. Verða 6 ára, verða 12, verða 16, 18, 20. Og þegar ég mætti til Bandaríkjanna tvítug að aldri gat ég ekki beðið eftir að verða 21.

Hef nú náð þeim aldri, og það er hálf sorglegt að þrátt fyrir þennan unga aldur þá finnist mér ég soldið gömul akkúrat núna. Kannski er það í tengslum við spurningina: hvað ætlar þú að verða þegar þú verður stór – og ég tel mig hafa lífið til að ákveða það. Langt er þó síðan einhver hefur orðað þessa spurningu við mig einmitt svona, kannski af því ég sé þegar orðin stór?

Lag dagsins er Forever Young með Alphaville – sem ómaði þegar ég fór út í búð, einsog til að stríða mér…

Franskir kossar

2007-07-11T01:04:00.000Z

lögðu Esjuna að fótum sér.

Sumir gengu á kjól
aðrir á converse skóm.

Sumir gengu hægt og aðrir gengu hraðar, en allir komust glaðir á toppinn.

Esjuganga

2007-07-09T20:44:00.000Z

Gönguhópurinn franskir kossar boðar til Esjugöngu þriðjudagskvöldið 10. júlí kl 19:00. Hittingur á bílaplani Árbæjarsafns kl 19 og sameinast í bíla. Stefnt er að því að leggja af stað frá Esjurótum um kl 19:30 svo hægt er að mæta beint þangað þá ef vill. Vonast til að sjá sem flesta og sem fyrr eru auðvitað allir velkomnir.

Undanfarið

2007-07-04T23:35:00.000Z

hefur verið mikið gaman

Reykjavik excursion

afmælisboð

og afmælisbarn

lítið barn

og sveitasæla

fjallaklifur

og afslöppun

dólgslæti við sendiráð US and A

næturgöngur um Reykjavík

carpe diem.

Fallegt

2007-06-27T22:40:00.001Z

Þetta er fallegt.

Sjáið tindinn, þarna fór ég!

2007-06-26T23:18:00.001Z

Fjallganga á Helgafell gekk bara þónokkuð vel þrátt fyrir að brösuglega gengi að finna fjallið, en við tókum feil á því og bæjarhól nokkrum í Mosfellsdal. Þátttaka var helmingi meiri en í síðustu göngu, alls tóku níu manns þátt og einn hundur. Hér að ofan má sjá mynd af hópnum, skuggamyndina á ljósmyndarinn Salóme sem var meðal göngugarpa.

Gönguhópurinn Franskir kossar stefna að göngum um það bil annað hvert þriðjudagskvöld í sumar og verða fjöll og dagsetningar kynntar hér á bloggnum, ásamt akstursleiðbeiningum að fjalli... Næst á dagskrá er Esjuganga en tími og föst dagsetning verða tilkynnt síðar. Allir eru að sjálfsögðu velkomnir og vonandi eykst fjöldi göngumanna um a.m.k. fimm í hverri ferð!

Helgafell

2007-06-24T23:50:00.000Z

Franskir kossar efna til göngu á Helgafell í Mosfellsdal þriðjudagskvöldið 26. júní kl 20:00. Hittingur á bílastæðinu við Árbæjarsafn kl 19:30 og sameinast í bíla, eða við Skammadalsafleggjara í Mosfellsdal kl 20 þaðan sem gengið er á fjallið. Vonast til að sjá sem flesta!

19. júní

2007-06-19T18:12:00.000Z

Þessi huggulega kona hún móðir mína á afmæli í dag. Held hún sé svona 29 eða eitthvað en ég er ekki alveg viss. Skylst að afmælisdeginum eyði hún í Mexico og vona ég að það verði hin mesta skemmtun. Óska ég henni til hamingju með afmælið og konum öllum með kvenréttindadaginn.

17. júní

2007-06-18T00:30:00.000Z

var óneitanlega huggulegur dagur í ár. Ekki veit ég til þess að fallið hafi nokkur regndropi í dag á höfuðborgarsvæðinu, og gerist það nú varla oft. Á Árbæjarsafni var mikill glaumur og gleði. Amma kom í heimsókn og Arngrímur (þó ekki saman) og þótti mér mjög vænt um að sjá þau bæði.

Spariklæði voru vissulega sett upp í tilefni dagsins, öll glæsileg en sum þó glæsilegri en önnur. Fjallkonan bar vissulega af í tíguleik. Kveldið var indælt og fallegt og sá ég sjálfan Geir Ólafs dilla sér kampakátan á Ingólfstorgi syngjandi Sinatra einsog hann leggur sig á milli þess sem hann barði bongótrommur. Það eru nú fáir jafn miklir sjarmörar og þessi...Sökum minnar eðlislægu óstundvísi missti ég því miður af hljómsveitinni sem ég ætlaði að sjá á Arnarhóli, en við stöllur fengum kandífloss og var þá dagurinn fullkomnaður.

Úlfarsfell

2007-06-13T00:19:00.001Z

Fyrsta ganga gönguhópsins franskra kossa gekk nokkuð vel, rífandi mæting, fimm manns. Stefnan er að hafa margar fleiri göngur í sumar á fjöll í nágrenni höfuðborgarinnar. Næsta ganga verður tilkynnt á bloggnum og vonast er til að hún verði enn fjölmennari en þessi.

Fimmti göngugarpurinn var Silli og hann fékk að filma fögur fljóðin. Hópmynd var tekin á toppnum af öllum þátttakendum en það verður að viðurkennast að hún var arfaslöpp.. En gangan var mjög góð og miklir garpar þar á ferð.

Urð og grjót, upp í mót...

2007-06-12T00:59:00.000Z

Boða til Úlfarsfellsgöngu í kvöld, þriðjudag, kl 20. Meðferðis er best að hafa góða skó og skínandi skap. Gangan er hvorki mjög löng né mjög erfið, og veðrið á að vera ljómandi. Áhugasamir geta sent mér sms í 6922383 eða mætt á svæðið. Sjáumst!

Mikilvægast í heimi

2007-06-10T23:56:00.000Z

er fólkið sem stendur hjarta manns næst.

Einstaka sinnum

2007-06-06T00:29:00.001Z

er kona niðurdregin vegna íslensks veðurs, strætóferða, brostinna vona og rigningar... En skyndilega sést til sólar. Henni finnst hún vera Dís og fer úr lopapeysunni. Og hún dregur fram hjólið, sest á bak og þýtur um stræti Reykjavíkurborgar. Hún brosir til gangandi vegfarenda sem vita ekki hvernig á sig stendur veðrið og skellir jafnvel uppúr, því Reykjavík er falleg, útlönd eiga engan einkarétt á sólinni, bjartar júnínætur. Fólkið er ágætt, og í raun þá vilja bara allir vera hamingjusamir.

Pælingar

2007-06-03T22:55:00.000Z

Ef ég væri Bandaríkjamaður, myndi ég fara í mál við Árbæjarsafn fyrir að framleiða súkkulaði sem er fyrir framan mig allan vinnudaginn og gæti orðið valdur að framtíðaroffitu minni. En ég er ekki Bandaríkjamaður, svo Árbæjarsafn getur prísað sig sælt. Ef svo má að orði komast.

Yfirlýsingin hlýtur að gefa til kynna að ég er afturgengin til Íslands, sem ég jú er.

Önnur pæling. Þeir ágætu Bandaríkjamenn sem ég þekki myndu varla láta sér detta í hug jafn absúrd málaferli og ritað er um hér að ofan. Vita sem er að hvers manns græðgi er frá honum sjálfum komin.

Heimkoma hefur örlítið dregið úr þjóðerniskenndinni sem spratt upp beggja megin við hafið og hefur einnig hafið upp kosti hinna landanna til skýjanna. Enda eru þau nú aftur orðin fyrirheitin.Enn lifir þó soldið af henni, þjóðerniskenndinni, og það verður að segja að Reykjavík is a very nice place.

Að leiðarlokum

2007-05-20T19:57:00.000Z

Fallin í ást, af borginni San Francisco.
Síðustu daga Daisyar í Bandaríkjunum krúsaði hún ásamt Billie og Mayu norður 101, Pacific Coast Highway, sem er afskaplega falleg leið.Stoppað var á margvíslegum stöðum, gist í Ventura, Orange mocca frappuccino og stærsta tré í heimi (svona hér um bil) í Santa Barbara, alvöru danskt bakarí í "danska" bænum Solvang, vínekra og smökkun í fallegum dal, örbæjirnir Gordo og Big Sur litnir augum, strandhlaup í Carmel þar sem Clint Eastwood var víst einu sinni bæjarstjóri, og svo San Francisco.
Maya, Billie og Daisy hjóluðu um borgina og yfir Golden Gate Bridge sem þeim fannst æðislegt. Svo tóku þær ferryboat aftur tilbaka og drukku Coronabjóra, klifu brattar hlíðar og runnu niður þær aftur í San Franciskósum sporvögnum. Þær tóku myndir og drukku kaffi og horfðu í kringum sig fullar aðdáunar. Seint um kvöldið óku þær Bay Bridge og í gegnum Trésor eyju, ekki bara einu sinni heldur þrisvar, því það getur verið erfitt að rata á ókunnugum hraðbrautum. Maya og Billie skyldu svo Daisy eftir í Oakland þar sem hún rétt náði fyrsta flugi af fjórum til næsta fyrirheitna lands. Daisy var soldið leið að kveðja stöllur sínar, en líka voðalega ánægð með frábæra Kaliforníudvöl, því Kalifornía er frábær og Maya og Billie líka.

Anniversaire

2007-05-15T18:58:00.000Z

Ma petit soeur á afmæli í dag. Hún er x gömul, enginn veit því hún vill ekki segja og mamma er ekki alveg viss. Getum alltaf sagt að hún sé næstum jafngömul tvíburasysturinni, en sögur herma að hún sé þó dulítið yngri. Ætlum í Seaworld og Hillcrest að hafa gaman eftir skóla. Óska ég tvíburasystur minni indælli til hamingju með daginn.

Gaman

2007-05-14T08:12:00.000Z

The Getty Center var aðal áfangastaður helgarinar. Þar er gaman að koma og þar er fallegt. Og þar er furðumikið af nöktum kvendum miðað við hina siðprúðu menningu sem sólar sig ekki berbrjósta.

Á Mulholland Drive mættum við Jay Leno. Ég er ekki að grínast. Sá hökuna og allt. Svo skoðuðum við stjörnurnar á Hollywood Boulevard og sáum sólarlag í Santa Monica.

Carpe Diem

2007-05-09T04:42:00.000Z

Billie, Maya og Daisy klifu einmana fjallið Mont Solidad. Á toppnum hittu þær verðandi forseta Bandaríkjanna sem bar nafn færasta hjartaskurðlæknisins á Seattle Grace. Hann vissi það helst um land frosts og klaka að það væri í raun grænt og einu sinni var þar forsætisráðherra prýddur glæsilegu afró.
Við rætur einmanafjallsins drukku þær Miðjarðarhafs rauðvín og fylgdust með fallegu sólarlagi.

It's easy

2007-05-08T02:05:00.000Z

Höfuð konunnar í algeru ósamræmi við síðustu færslu, nú orðið að sal þar sem tónlist ómar, lúðrablástur hljómar og Bítlarnir syngja:

Nothing you can know that isn't known.
Nothing you can see that isn't shown.
Nowhere you can be that isn't where you're meant to be. It's easy.

All you need is love.

I think this is the beginning of a beautiful friendship

2007-05-06T05:44:00.000Z

Sá Casablanca í annað sinn, hún er toppur. Enn ekki alveg að ná smáatriðum í plottinu, en mér fer þó fram frá því síðast. Alveg spurning hvort Ilsa og Rick hefðu verið svona ofboðslega ástfangin hefði þetta ekki allt verið svona forboðið. Hún hefði jafnvel flúið aftur til bónda síns hefði hún valið Rick, eftir nokkra mánaða ástríðufullt kynlíf á marokkóskri strönd, sem kannski yrði þreytandi til lengdar. One can't help but wonder.. hvort spariástarævintýri í París séu kannski allra best!

Horfði á Run Lola Run fyrir örstuttu, það er ó svo góð mynd! Ó svo góð, og ef þú lesandi góður hefur ekki séð hana, ættir þú að drifa þig útá næstu leigu right now. Þýskar myndir koma mjög á óvart, samanber Good bye Lenin.

Í dag hélt ég á slóðir kannski ekki alveg eins góðrar kvikmyndagerðar, en þó ekki af verri kantinum, það var til ríkisbubbabæjarins Newport Beach þar sem fyrir einhverju síðan mátti áreiðanlega sjá Ryan og Marissu, Seth og Summer spóka sig um á betri fötunum. Skylst að núna séu þau öll útskrifuð úr Harbour High og líklega flutt frá Newport, svo engin furða að ég mætti þeim ekki.

Hér má sjá systur eftir ágætis strandbökun við strandvarðaskálann á Newport Beach.

Celebs

2007-05-02T16:58:00.000Z

Britney Spears comeback yesterday.. In San Diego! Trúi ekki að ég hafi misst af þessari eitt sinn uppáhaldsdívu minni. Hún var bara í nokkra kílómetra fjarlægð... Spurning um að elta hana til Hollywood annað kvöld.

Á föstudaginn sá ég Scarlett Johanson. Það er bót í máli. Svo draumurinn um að sjá einhvern frægan í Hollywoodlandi hefur ræst.

Eirðarleysi

2007-05-01T07:05:00.000Z

Sökum eirðarleysis, tilkomnu af ógnandi óteknum ákvörðunum um framtíðina, tók ég upp á því að vera húsleg í dag. Ég veit ekki hvað ég vil læra, ég veit ekki hvað ég vil gera, ég veit ekki hvað ég vil verða þegar ég verð stór. Svo ég bakaði Pecan Pie, ég eldaði kvöldmat, ég vaskaði upp. Ég er með uppsett hár í bleikum kjól. Ég er Betty Crocker.

Hughrif

2007-04-30T11:06:00.000Z

Allt mitt líf er andartak í tímans hafi
og öll mín tár þar týnast eitt og eitt.

[...]

Og eftir situr sársaukinn,
og stundum soldil hamingja.
Ef þú skyldir finn' ana
í öllum bænum grípt' ana...

Dagarnir einkennast af

2007-04-25T04:25:00.000Z

yoga a la Guðjón Bergmann, Dorian Gray, strandlegum, sólbruna og akrílmálningu. Og óhóflegri kaffidrykkju. Höfðum upp á íslenska konsúlnum Bobby til að kjósa nýja ríkisstjórn. Æðisleg ferð síðustu helgi til Minneapolis að hitta pabba minn. Jazz, nýlist, leikhús, japanskur matur, Bob Dylan og huge mall of america.

Á morgun Coachella tónleikar í eyðimörkinni til að heyra í Björk í 35 stiga hita. Celcíus.

Tilvitnun dagsins:

I'm hooked on a feeling
I'm high on believing...

Sorglegt

2007-04-23T19:14:00.000Z

Í dag heyrði ég sorglegar fréttir. Boris Jeltsín er látinn. Þó ég væri kannski ekki sammála honum í allri pólitík, þá var hann samt einn af mínum uppáhaldsstjórnmálamönnum. Hann og Halldór Blöndal.

Asnalegt

2007-04-17T05:05:00.000Z

Það er asnalegt að á meðan ég sit heima hjá mér og velti vöngum yfir gervivandamálum minnar fullkomnu tilveru er saklaust fólk skotið til bana hinu megin á landinu, bara af því að einn gaur átti ömurlegan dag. Heimurinn getur verið ótrúlega grunnhygginn, og hrikalega grimmur.

Páskar

2007-04-10T05:11:00.000Z

Gleðilega páska, eða gleðikona í háska einsog einhverjum fleygum varð einu sinni að orði. Í páskafríinu, eða spring break einsog það gæti líka kallast, var ýmislegt brallað. Kýs að segja það frekar í myndum en miklu máli að þessu sinni, þar sem myndir tala fleiri tungumál en íslensku. Það ber hæst að nefna að ég fór yfir landamærin til Mexico, sem var varla flókið þó svo að ekki væri öllum hleypt yfir, urðu til dæmis móðir og systir eftir hérna megin.

Eitt af merkilegri monumentum í Tijuana var forláta bogi

og þar var líka nóg að hafa af allskyns mexíkönskum mat og tequilamixtúrum.

Þessir urðu á vegi okkar og fengum við þá til að taka fyrir okkur lag sem fjallaði um corazónes.

Svo var okkur ekki til setunnar boðið mikið lengur og héldum til baka...

Á föstudaginn langa varð ég fullorðin í annað sinni og var það auðvitað sólríkur dagur.
Fórum því á ströndina í La Jolla þar sem flatmöguðu þó fleiri selir en menn.

Ég og mamma

og þau að rómantískast

Um kvöldið gerðum við okkur svakafín og fórum á restaurant í uptown
og fengum rosa góðan mat og vín í þessu útsýni.
Eftir páskaeggjaleit í boði Gumma og Kötu á páskadag héldum við upp í langferð til eplabæjarins Julian þar sem við fórum í vínsmökkun og borðuðum eplapæjur. Þar var ískalt, soldið íslenskt...
svo við skelltum okkur í eyðimörkina Anza-Borrego.

Mamma lagði upp í hættuför og týndist, en til allrar lukku rataði hún heil á höldnu úr ógöngunum.

Hitinn í eyðimörkinni var svæfandi..

Í eyðimörkinni labbaði ég líka á kaktus og fékk sár en það er kannski ekki viðeigandi myndefni. Þetta voru afskaplega góðir páskar með góðum gestum og gamani, sólskini og sumari. Og ekki má gleyma surfinu sem var endurtekið í dag þar til ég steyptist á bólakaf í öldurnar. Takk fyrir.

Surfers!

2007-04-05T05:21:00.000Z

Þvílíkt frelsi sem fylgir því að stinga sér í öldurnar, drekka saltan sjóinn, þjóta um á brettinu þó maður standi ekki endilega upp... Sól skín á nefið og býr til freknur, saltið græðir öll sár og hafgolan blæs í burtu öllum óþægindum. Þetta er stórfenglegt, frískandi, frábært! Ætla aftur.

Glamúr

2007-04-03T07:53:00.000Z

og gaman í Los Angeles í dag...

í Hollywood...og við eitthvað...örrugglega einhver frægur...og mamma eitthvað...og merkið í mistrinu...þau voða glöð með sína stjörnu...

og Rodeo Drive í leit að frægum...

Aldur er afstæður

2007-04-01T00:10:00.000Z

Hef lent í talsverðum vandræðum sökum ungs aldurs míns hér í Californiu. Eða öllu heldur hef ég ásamt systkinum mínum lent í ansi vandræðalegum aðstæðum sökum aldurs og aldurstakmarka. Fyrsta sagan er þessi: um daginn ákváðum við litla systir að gerast rebelar og kaupa okkur bjór þrátt fyrir að vera undir aldri, sem hér er 21 ár upp á mínútu. Ég sýndi stolt mín næstum 21 árs íslensku skilríki og urðu allir sáttir þegar kom í ljós að réttindum yrði náð 6.4 en ekki 4.6. Gengum við systur stoltar út úr búðinni eftir þennan sigur og settumst að sumbli. Eftir talsverða drykkju, og áhrif engan veginn í stíl við drykkjarmagn, fórum við að velta fyrir okkur umbúðunum.. og kom þá í ljós að ölið var áfengislaust! Það má þó eiga að það var bragðgott.

Næsta saga hefst þegar sömu bakka(bræðurs)systur ætluðu á einn af fáum skemmtistöðum sem ekki krefjast þessa háa aldurstakmarks. Sú yngri sveif inn, sú eldri fékk ekki að fara inn því hennar ótal mörgu skilríki voru öll íslensk, og ekkert þeirra vegabréf. Litla systir bauðst til að lána stóru systur sín californísku skilríki...

Þriðja sagan, og sú besta svona fyrir mitt egó, inniheldur stóra bróður þessara furðusystra sem er kominn í heimsókn til San Diego ásamt spúsu sinni. Héldum við öllsömul á vínbar nokkurn til að skála þessum fagnaðarfundum, öll skilríkislaus þó nema mamman sökum strandferða. Daman sem þjónaði á vínbarnum bað um skilríki okkar allra (líka mömmu) en var þó skilningsrík þegar við sögðumst ekki vera með þau á okkur. Bar hún öllum guðaveigar, nema bróðurnum sem hún sagði því miður bara líta út fyrir að vera mjööög ungan. Bróðirinn er notabene útskrifaður háskólastúdent, virðulegur starfsmaður hjá íslensku morgunblaði og hefur verið ruglað við föður sinn þó nokkrum sinnum.

Við lestur ofanritaðs gæti lesandi ef til vill dregið þær ályktanir að við gerum ekki annað en að sötra. Megi lesandi draga þá ályktun sem lesandi vill, en okkur til varnar þá erum við í SPRING BREAK!