Reisa

Í vetrarfríi lögðum við Kjartan upp í mikla reisu. Tilgangurinn var að komast frá Lille til Árósa að hitta nýju frænku mína hana Eyju og foreldra hennar. Leiðin frá Lille til Árósa er hreint ekki bein og greið og eftir miklar og djúpar ferðapælingar var loks ákveðið að fara þangað með lest. Þegar upp var staðið varð þessi ferð að mikilli reisu í gegnum 5 lönd með lest, rútu, flugi, bílferð og bát. Lögðum upp eldsnemma frá Lille á fimmtudegi til að ná lest til Tournai í Belgíu og þaðan til Brussel og þaðan til Kölnar í Þýskalandi.

Hluti farmiða ferðarinnar og reisubókin...
Belgíska lestin sem bar okkur til Þýskalands var bleik, sem var ekki leiðinlegt.

Í Köln er guðdómleg dómkirkja, og það merkilegasta að sjá í þeirri borg.

Undurfagrir mósaíkgluggar í kirkjunni og ekki hægt að skoða hana á betri degi því sólin skein í gegnum þá. Eiginlega ekki skrítið að fólk hafi trúað í blindni á guðdóminn á miðöldum þegar það gekk inn í svona brjálæðislegar byggingar...

Sigruðumst á lofthræðslu og klifum upp í hæsta tind kirkjunnar.

Þangað hafði þessi komið á undan okkur.

Dómkirkjan lítur mest út einsog fjall frá þessu sjónarhorni (þarna lá ég reyndar nánast á götunni og faðmaði jörðina eftir að hafa verið þarna uppi í háloftunum).

Þýskur bjór til að skola niður lofthræðslutilfinningunni þegar við komumst aftur niður á jörðina.

Restin af Köln er soldið svona...

Þessir þó góðir...

Kvöld í Köln og Rínarfljót.

Eldsnemma morguns í Köln tók ég heimapróf um leiðinlega þýska heimspekinga, viðeigandi. Þegar því lauk hlupum við út á lestarstöð þar sem næsti áfangi ferðarinnar hófst - lestarferð yfir þvert og endilangt Þýskaland. Frá Köln fórum við til Münster og þaðan til Osnabrück og þaðan til Bremen og þaðan til Hamburg og þaðan til Flensburg og þaðan yfir í danska lest til Fredricia og þaðan til Árósa, þangað sem við komum á föstudagskvöldi og á móti okkur tók hin yndislega Eyja.

Spókuðum okkur um í Árósum með Gumma, Kötu og Eyju,

sáum dómkirkjuna þar í borg
og þennan hérna danska,
fórum á kaffihús með fallegum bollum sem mér fannst ákaflega Kristínar Lilju-legir,

dáðumst að Eyjunni

og borðuðum góðan mat sem þeir Gummi og Kjartan göldruðu fram.

Smökkuðum örbylgjuköku sem Gummi bakaði með hjálp ipad, örbylgjuofns og skeiðklukku.

Kakan tilbúin.

Í Árósum hittum við líka Arngrím Vídalín útá götu og drukkum með honum danskan fadöl (ég reyndar þekkti varla þann skeggjaða mann sem vék sér að mér þarna á götunni og ruglaði honum andartak við skógarhöggsmann, en af honum náði ég engri mynd), spókuðum okkur í fallegum skandinövskum búðum sem bjóða uppá fegurri klæðnað en franskar búðir og höfðum það gott. Dásemd að vera í Danmörku! Frá Árósum lá svo leið í rútu til Billund og flugvél til London, til að komast aftur heim til Lille. Þar sem við gátum fengið far frá London til Lille daginn eftir ákváðum við að eyða smá tíma þar.

Komin til London.

Eignaðist þennan, sem kallast Beat-hoven, sem og mína fyrstu saumavél í London. Í baksýn er annar ferðafélagi, Greifinn af Monte Cristo, sem stytti stundirnar á ferðalögunum. Frábærir.

Nýr vinur.

Sjálfsmynd í Hyde Park.

Eftir skemmtiferð í London héldum við á fund þeirra Ludo og Francois, Frakka sem við fundum á franskri carpool síðu og voru á leið til Lille. Þeir voru ákaflega huggulegir, og annar þeirra lögga svo við vorum í góðum höndum þrátt fyrir að þeir brunuðu mjög svo hratt í gegnum rigningu og þoku. Leiðin lá til Dover, upp í enska ferju og toppaðist þar með fjöldi ferðamáta í þessari reisu, komum að landi í Calais, þaðan keyrðum við heim til Ludo í Houterkirk og Francois skutlaði okkur svo heim til Lille. Frábær ferð - og það sem stendur algjörlega uppúr var að kynnast litlu yndislegu frænku minni...

Mínir puttar og Eyju puttar.