Undanfarið

Um daginn var ég á leið í skólann snemma morguns, með gott kaffi, nýbakað krossant, meira að segja dagblað undir handleggnum - að lifa frönsku klisjunni í botn... Fyrir utan að allt um kring var snjór og ég klædd í fleiri lög en á góðum vetrardegi á Íslandi. Það er kominn vetur í Lille, og orðið afar jólalegt. Jólaskreytingarnar eru kannski dulítið yfirdrifnar, en það kemur ekki að sök.

Parísarhjól og jólatré á Stóratorginu í Lille

Undanfarið hefur verið afar gaman. Ég skrapp til Parísar í kosningareisu og átti þar afar góðan dag í fallegu veðri. Þar sá ég meðal annars frábæra viðhorfsbreytinga ljósmyndasýningu í Petit Palais sem ég mæli með við alla sem eiga leið um París fyrir 27. febrúar 2011, sjá hér. Svo fór ég og keypti mér gæru, viðhorfsbreytingin ekki meiri en það. En hún hélt á mér hita í komandi ævintýrum.

Sólskin í París

Kristín Lilja kom og heimsótti mig til Lille og það var óskaplega gaman hjá okkur. Hennar ferðasaga er svo skemmtileg að ég má til með að benda á hana hér.

Hér er Kristín á jólamarkaðinum í Lille með jólasveininum.

Við Kristín stunduðum svokallaðar skiptiheimsóknir, því fór ég til Stokkhólms að heimsækja hana helgina eftir. Ég, einsog hún helgina áður, fór afar mikla krókaleið til að komast þangað. Með rútu um nótt frá Lille til Brussel, með lest eldsnemma morguns frá Brussel til Charleroi, með strætó frá Charleroi til flugvallar, með flugi til Skavsta í Svíþjóð, með rútu til Stokkhólms... En þetta langa ferðalag var vel þess virði því það var frábært í Stokkhólmi! Ég er gjörsamlega fallin fyrir þessari fögru borg eftir þessa stuttu dvöl mína þar.

Mikill sannleikur sem fannst í indælli prjónabúð í Gamla Stan.

Heimsóttum drottningahöllina í Drottningholm þar sem haldinn var einstakur jólamarkaður helgina sem ég stoppaði í Stokkhólmi. Þau hafa greinilega búist við mér.

Frostrósir.

Myndaþema þessarar ferðar voru hoppumyndir. Hér erum við Kristín á einni þeirri best heppnuðu.

Jólin eru að koma og það styttist í Íslandsför! En fyrst eru próf - í næstu viku próf. Frakkarnir smella öllum prófunum á eina viku í stað þess að gefa nemendum sínum upplestrarfrí. En illu er best af lokið býst ég við. Tveir dagar eftir af skólanum og í dag fór ég í síðasta tímann til ógurlega kennarans sem kennir mér Jules Verne. Í upphafi annarinnar var hópurinn stór, í dag vorum við átta eftir, hinir flúnir á brott. Af þessum átta hafði kennaranum tekist að græta að minnsta kosti 40% okkar, já ég segi okkar því ég gekk einu sinni hálf skælandi út úr tíma hjá henni. En við viðkvæmu námsstúlkurnar (strákarnir hættu allir fyrir löngu) megum víst heita góðar að hafa klárað þetta. Ég segi stórum áfanga lokið, þrátt fyrir að prófið sé eftir í næstu viku. Mesta raunin var enda að sitja kaldsveittar undir ógnarvaldi hennar, með blekpenna í skjálfandi höndum, og berjast við að setja saman rökrétta texta án þess að brotna saman. Já fyrst ég gat þetta - þá get ég ýmislegt!